Kurban Bayramı

Kurban, sözlükte “yaklaşmak, Allah’a yakınlık sağlamaya vesile olan şey” anlamına gelir. Dört gün süren bu bayramın ilk günü hacılarında Arafat’tan indikleri Zilhiccenin 10. günüdür.

Müslümanların bayramları; ictimaî kaynaşma, yardımlaşma ve tesânüd üzerine kurulu sevinç ve sürûr günleridir. Hem zenginler sevinir, hem de ihtiyaç sahipleri. Zira Müslüman zenginler, Ramazan Bayramı’nda çevresine zekat ve sadakalarla yardımda bulunduğu gibi, Kurban Bayramı’nda da fakirlere et ikramıyla ihsanda bulunur. Böylece, çevresiyle bir kaynaşma ve sevgi bağı kurmuş olur. Bu bakımdan dinî bayramlar, cemiyette bir kaynaşma ve yardımlaşmaya vesîle olur. Diğer bayramlarda pek görülmeyen bu ictimaî tesânüd ve kaynaşma anlayışı, dinin cemiyetteki yerinin ne kadar büyük ve bir başka şeyle doldurulamaz olduğunun da açık-seçik bir isbâtıdır.

Nitekim Peygamberimiz: “Kim (mal) genişliği bulur da kurban kesmezse bizim mescidimize yaklaşmasın.” (İbn Mace) buyurarak kurban kesmenin zenginler için önemli bir görev olduğunu belirtmiştir.

Kişi kurban kesmekle Allah’ın emrine boyun eğmiş ve kulluk bilincini koruduğunu canlı bir biçimde ortaya koymuş olur. Müminler her kurban kesiminde Hz. İbrahim ile oğlu İsmail’in Cenâb-ı Hakk’ın buyruğuna mutlak itaat konusunda verdikleri başarılı sınavın hatırasını tazelemiş ve kendilerinin de benzeri bir itaate hazır olduğunu simgesel davranışla göstermiş olmaktadır.

Kurban Allah’a yaklaşmak maksadıyla ve yalnız O’nun rızasını kazanmak için kesilir. Yani kul, mal ve canı ile Rabbinin emrine amade olduğunu bir bakıma ispat niyetiyle kurbanını keser.

İnsanlık tarihi boyunca hemen bütün dinlerde kurban uygulaması mevcut olmakla birlikte şekil ve amaç yönüyle aralarında farklılıklar bulunur. Kur’an’da, Hz. Adem (as)’in iki oğlunun, Allah’a kurban takdim ettiklerinden söz edilir [5:27]. Bir başka ayette de ilâhî dinlerin hepsinde kurban hükmünün konulduğuna işaret edilir [22:34].

Dini Günler